ZachwycajÄ…ca, stylowa love-story, która biorÄ…c na warsztat dynamikÄ™ współczesnych zwiÄ…zków, podtrzymuje legendÄ™ Paryża jako stolicy miÅ‚oÅ›ci i seksu. Film „Paryż, 13. dzielnica”, który znalazÅ‚ siÄ™ w konkursie głównym ostatniego festiwalu w Cannes, opuszcza jednak turystyczne szlaki, by przenieść siÄ™ tam, gdzie naprawdÄ™ bije serce miasta. Gdzie z zawieszonych na najwyższych piÄ™trach wieżowców erotycznych fantazji, z sunÄ…cej windami tÄ™sknoty za bliskoÅ›ciÄ… i ze Å›migajÄ…cych poÅ›ród blokowisk mÅ‚odzieÅ„czych rozczarowaÅ„ i marzeÅ„ powstaje wybuchowy koktajl emocji. Uwodzicielski film Jacquesa Audiarda to ekranizacja komiksowego hitu – „Åšmiechu i Å›mierci” Adriana Tomine’a, a jego współscenarzystkÄ… jest gwiazda francuskiego kina, Céline Sciamma, reżyserka „Portretu kobiety w ogniu”. OpowiadajÄ…c o miÅ‚oÅ›ci i seksie w wielkim mieÅ›cie, Audiard stworzyÅ‚ także fascynujÄ…cy portret współczesnej metropolii: multietnicznej, wielojÄ™zycznej, oplecionej siatkÄ… niezliczonych poÅ‚Ä…czeÅ„ i przynoszÄ…cej każdego dnia niekoÅ„czÄ…ce siÄ™ problemy z komunikacjÄ….

Akcja „Paryża, 13. dzielnicy” rozgrywa siÄ™ poÅ›ród wieżowców i esplanad paryskiego blokowiska, tutejszego Chinatown. Na tle surowej, brutalistycznej architektury uczucia mÅ‚odych bohaterów wydajÄ… siÄ™ szczególnie kruche i podatne na zranienie. Emilie (Lucie Zhang) zakochuje siÄ™ w swoim sublokatorze Camille’u (Makita Samba). Ten podejmuje erotycznÄ… grÄ™, ale broni siÄ™ przed uczuciami – do czasu, gdy poznaje NorÄ™ (Noémie Merlant), która jednak ma obsesjÄ™ na punkcie kogoÅ› innego: Amber (Jehnny Beth), tajemniczej dziewczyny pracujÄ…cej na seks-kamerce. Jacques Audiard misternie plÄ…cze drogi swoich bohaterów, przykleja i odrywa ich od ekranów oraz z niebywaÅ‚Ä… Å›wieżoÅ›ciÄ… i ciÄ™tym humorem kreÅ›li portret współczesnych kochanków: Å›miaÅ‚o otwierajÄ…cych drzwi do swoich sypialni, ale trzymajÄ…cych serca pod kluczem.

Doskonale chwytajÄ…cy rytm wielkomiejskiego życia, peÅ‚en czuÅ‚oÅ›ci i empatii wobec bohaterów film „Paryż, 13. dzielnica” to kolejne przyjÄ™te z entuzjazmem w Cannes dzieÅ‚o Jacquesa Audiarda, twórcy nagrodzonych ZÅ‚otÄ… PalmÄ… „Imigrantów” i wyróżnionego Grand Prix „Proroka”. To także kolejny tytuÅ‚ (choćby po „Frances Ha” czy „C’mon C’mon”) dowodzÄ…cy, że dziÅ› o wszystkich odcieniach uczuć najlepiej opowiada siÄ™ w czerni i bieli. Trend „mniej znaczy wiÄ™cej” doskonale sprawdza siÄ™ także w kinie.