Islandia to nie tylko "kraina ognia i lodu", to również fascynujący Interior, niesamowite wodospady, tajemnicze nadmorskie klify i widokowe fiordy. Przesympatyczni ludzie i ciekawe doznania kulinarne uzupełniają ten obraz, świeży, niemrożony dorsz i islandzka jagnięcina nie mają sobie równych.Islandia nieodmiennie  zachwyca różnorodnością krajobrazu i żywą historią zmieniającej się Ziemi.

W kwietniu 2020 roku Aleksander Lwow świętował 50-lecie pierwszej wspinaczki. Wspomnienia ze swych wyjazdów i wypraw zawarł w kultowej już książce pt. "Zwyciężyć znaczy przeżyć". Ostatnie jej wydanie nosi znamienny podtytuł "Ćwierć wieku później". W encyklopedycznym skrócie jego najważniejsze dokonania, to:
 
4 zdobyte ośmiotysięczniki: Manaslu 1984 (z K. Wielickim) nową drogą; Lhotse 1986 (z T. Karolczakiem) w alpejskim stylu; Cho Oyu 1987 nową drogą i w stylu alpejskim (także z T. Karolczakiem) i Gasherbrum II 1993.
 
Solowe wejście na Pumori 1990, w rekordowym czasie 7 godzin, jako pierwszy Polak w ogóle.
 
Uczestniczył także w wyprawach na: Everest 3x, K2 2x, Dhaulagiri 2x, Yalung Kang, Broad Peak, Rakaposhi, Diran 2x, Latok III, Aconcagua (6 wejść), Denali etc.
 
Uczestniczył w 3 zimowych ekspedycjach himalajskich:
- Everest 1979/80 (najwyższa moja osiągnięta wtedy wysokość 7500 m),
- K2 1987/1988 (7300 m)
- Yalung Kang (Kangchenjunga West) 1988/1989 (7200 m).
 
W ramach wyprawy zimowej na K2 próbował również wejść w stylu alpejskim (z Maciejem Berbeką) na Broad Peak, gdzie dotarł pod przełęcz - ok. 7850 m.
 
W sumie więc atakował w zimie 4 ośmiotysięczniki i łącznie spędził w bazach (BC) wypraw zimowych, to znaczy powyżej 5000 m, około 6 miesięcy. Wszystko to działo się w latach 80. i 90. kiedy to polski himalaizm święcił największe tryumfy i miał światowej klasy sukcesy. Był to pewien fenomen światowy.