Stany Zjednoczone, 2026 roku, reż. Elizabeth Chai Vasarhelyi i Jimmy Chin, 112 min.

Film nakręcony z ogromnym rozmachem realizacyjnym opowiada o parze wybitnych amerykańskich himalaistów i narciarzy wysokogórskich, Jimie Morrisonie i Hilaree Nelson, którzy podjęli próbę zdobycia północnej ściany Mount Everestu oraz historycznego zjazdu ze szczytu na nartach.

Jim Morrison i Hilaree Nelson poznali się w 2015 roku podczas wyprawy na Makalu, a ich przyjaźń w 2017 roku przerodziła się w głęboką relację romantyczną. Połączyło ich marzenie o dokonaniu czegoś, co nikomu wcześniej się nie udało, czyli o wejściu od strony chińskiej (tybetańskiej) bezpośrednią północną ścianą Everestu (przez Kuluar Hornbeina) i zjechaniu z wierzchołka na nartach. Choć na Mount Everest weszło od strony Nepalu ponad siedem tysięcy osób, bezpośrednią północną ścianę zdobyła zaledwie garstka wspinaczy. Trasa ta, w porównaniu do drogi klasycznej, jest znacznie bardziej stroma, chłodniejsza, wietrzna i naraża organizm na dłuższe przebywanie w strefie śmierci.

Pierwotny plan wyprawy ulega dramatycznej zmianie, gdy w 2022 roku Hilaree Nelson ginie w lawinie podczas wyprawy na szczyt Manaslu. Film zmienia wówczas swój ciężar z dokumentu stricte sportowego w intymne studium żałoby, w którym Jim Morrison musi poradzić sobie ze stratą partnerki i zdecydować, czy samotnie dokończyć ich wspólne marzenie.

Przesłanie, jakie towarzyszyło realizatorom filmu, dotyczy ceny ludzkich ambicji. Twórcy stawiają pytania o to, gdzie przebiega granica między odwagą a brawurą oraz ile człowiek jest w stanie poświęcić w imię pasji. W filmie ukazane jest również życie rodzinne bohaterów, w tym dwójka dzieci Hilaree z poprzedniego małżeństwa, co pogłębia refleksję nad ryzykiem wpisanym w himalaizm.

Dokument wykracza poza samą rywalizację z naturą, skupiając się na sile uczucia i sposobach radzenia sobie z traumą po odejściu bliskiej osoby. Dla Morrisona powrót w wysokie góry staje się formą upamiętnienia partnerki oraz próbą odnalezienia sensu dalszego życia.

Ogromnym atutem filmu jest rozmach wizualny. Produkcja powstawała przez sześć lat i została zrealizowana przez National Geographic Documentary Films z myślą o ekranach IMAX. W filmie wykorzystano zaawansowane ujęcia z dronów oraz specjalistyczne obiektywy, oddające surowość i potęgę Himalajów.