INNY ŚWIAT Danuty Szaflarskiej

Inny świat to dokument Doroty Kędzierzawskiej o Danucie Szaflarskiej,

Film jest wzruszający, wstrząsający i pełen emocji. Danuta Kędzierzawska wyciągnęła bohaterkę na długi, piękny spacer w czasy dzieciństwa i młodości – w przenośni i dosłownie.
Oglądamy bohaterkę w rodzinnych Kosarzyskach, nieopodal Piwnicznej, na archiwalnych zdjęciach i w domu, który zbudowała, chcąc powracać jak najczęściej do miejsca największej idylli swojego życia. Rozmawiała wtedy z górskimi potokami, przekazując im pozdrowienia dla dalekiego morza. Leżąc na łące, skąpana w promieniach słońca, modliła się do niego – myśląc, że jest bogiem. Hasała po wsi z innymi dziećmi, beztroska, bosa, umorusana – ucząc się "ślebody", czyli góralskiej wolności.

Wstrząsające, a jednocześnie pełne spokoju są kadry, gdy opowiada o pierwszych nieszczęściach, które na nią spadały – śmierci ukochanej siostrzyczki i odejściu ojca. To wraz z nim zaczęła się dorosłość i szkoła z internetem. Ale i przygoda z kinem w pobliskim mieście. Jest niesamowita siła w słowach opowieści o pożegnaniu z bratem, który zginął na wojnie: nie dająca się wytłumaczyć kasandryczna mądrość osoby czującej, że więcej braciszka nie zobaczy. Ale i instynkt, jaki prowadził ją przez kataklizm wojny, powstania, gdy potrafiła wyprowadzać najbliższych cało z największego zagrożenia.
Mocne są momenty, gdy mówiąc o zagrożeniu życia - tłumaczy, że konfrontacja ze śmiercią wymaga poza trzeźwością umysłu również cynizmu. Jak wtedy, gdy patrząc na płonące kamienice – starała się w nich widzieć źródło ciepła suszącego pieluszki córeczki.

Opowieść pani Danuty przywraca w naszych konsumenckich czasach wartość takim słowom jak chleb – o którym mogła tylko marzyć, głodna podczas studiów aktorskich, w czasie okupacji bolszewickiej Wilna, gdy z Hanną Ordonką grała na Pohulance. I kiedy wyjechała z Warszawy po powstaniu. Historia z profesorem Aleksandrem Zelwerowiczem pokazuje jak walczyć z nieśmiałością - jak walczyć o sobie. Profesor robił młodej adeptce aktorstwa zarzuty z powodu, rzekomo, za małych oczu. Ta też w końcu zrobiła mu awanturę... przyjętą przez Zelwerowicza z aplauzem i radą, by zawsze szukała, na scenie i w filmie, oczami światła. Widzimy jak robi to w mistrzowski sposób w Zakazanych piosenek, Skarbie. Podziwiamy, że dziś wygląda piękniej i młodziej niż w filmie Pora umierać.

Ale są też tajemnice, które - być może - stanowić będą temat kolejnych minut dokumentu. Jak choćby motyw przyjaźni z księdzem Jerzym Popiełuszko. Zanim został zamordowany, zdążył przywrócić aktorce wiarę nie tylko w Boga: przywrócił wiarę w życie. Oby trwało jak najdłużej. 

Zapraszamy od 10 maja!