Wypełnione młodzieńczą energią RUSSENDISKO

„Russendisko” to brawurowa komedia w rytmie rosyjskiego disco o miłości, przyjaźni, marzeniach i poszukiwaniu szczęścia oraz spełnienia. To połączenie „Good Bye Lenin” i „Amelii”, wypełnione młodzieńczą energią i entuzjazmem. Pełne radości i humoru orzeźwiające spojrzenie na początek lat. 90.

Zmęczony komunizmem świat budzi się do życia. Jest lato 1990 roku i niedawno upadł berliński mur. Trzej przyjaciele z Moskwy - Vladimir, Misza i Andriej - przyjeżdżają do niemieckiej stolicy. Mają wiele wiary i pozytywnej energii mimo problemów z uzyskaniem karty stałego pobytu i brakiem pieniędzy. Pragną tego, co każdy chłopak w ich wieku, czyli chcą być gwiazdami rocka, poznawać piękne kobiety i imprezować do białego rana. Snując marzenia, palą ogromne ilości papierosów i wypijają mnóstwo piwa. To ostatnie zajęcie nieoczekiwanie staje się ich pierwszym krokiem do sukcesu. Sprzedają zebrane puszki  a uzyskane pieniądze „inwestują” w rozprowadzanie papierosów i alkoholu. Prawdziwy przełom w ich życiu następuje, gdy postanawiają otworzyć klub nocny z rosyjską muzyką disco, który z miejsca staje się ulubioną rozrywką berlińczyków.

Scenariusz filmu powstał na podstawie cyklu bestselerowych opowiadań Wladimira Kaminera wydanych w 2000 roku. Trudne zadanie zebrania wielu wątków w spójną opowieść powiodło się na tyle, że Kaminer miał wykrzyknąć po obejrzeniu obrazu: „Dokładnie tak to było”. Dynamizm filmu podkreślają świetne zdjęcia - barwny kalejdoskop zmieniających się planów i ujęć, nasyconych kolorami. Ich autorem jest Tetsuo Nagata – wielokrotnie nagradzany autor zdjęć m. in. do filmów Istota, Bazyl. Człowiek z kulą w głowie czy Niczego nie żałuję. Edith Piaf.

Sobotnie rosyjskie wieczory pod nazwą Russendisko do dziś cieszą się olbrzymią popularnością w berlińskim klubie Kaffe Burger. Równie dobrze przez widzów odbierana jest zwariowana komedia pokazująca początki tego miejsca.

Oliver Ziegenbalg o swoim filmie:
Bardzo trudnym zadaniem było ułożenie, z wielu opowiadań Wladimira Kaminera, spójnego scenariusza. Inspiracją przy jego budowie był dla mnie film "Amelia", w którym mnóstwo wątków łączy postać samej Amelii. W „Russendisko”  główny bohater scala przeżycia wszystkich pozostałych postaci.
„Russendisko” spontanicznie stał się moim debiutem reżyserskim. Nie zadałem sobie wówczas pytania: "Czy jesteś gotowy"? Gdybym to zrobił - nie byłbym. Wszystko podyktowały moje emocje i pełna energii praca aktorów. 

Zastrzyk entuzjazmu i dobrego humoru, po którym każda szklanka zawsze będzie do połowy pełna. Ciepły, zabawny, wciągający film.
„SparklyPreetyBriiiight”

Radosny film ze świetnym aktorstwem trójki zwariowanych bohaterów. Ekscytująca rozrywka!
„Die Filmstarts”

Zręcznie skonstruowany. Orzeźwiający jak kufel zimnego niemieckiego piwa doprawionego zmrożoną, rosyjską wódką.
„Der Spiegel”

Zabawny, zwariowany i wzruszający.
Goethe Institut, Sydney

„Russendisko" świetnie chwyta komediowy klimat czasów przełomu, gdy kraj jednoczył się, a komunizm odchodził do lamusa. Opowiada w sposób bezpretensjonalny o planach, które nie zawsze wypalają, szansach, których nie można przegapić. To ten rodzaj filmu, na którym w trakcie projekcji i długo, długo po niej będziecie uśmiechać się od ucha do ucha. Warto dać się porwać na to "Russendisko"!
Jędrzej Dudkiewicz, stopklatka.pl