Wybrane festiwale i nagrody / Selected festivals and awards: 2021 – MFF Berlinale / Berlinale IFF

Pogranicze amerykańsko-meksykańskie. Na ulicach El Paso i Ciudad Juárez poznajemy kilka osób w kryzysie bezdomności, w tym pogrążonego w żałobie ojca, który stracił syna, weterana wojennego mieszkającego pod mostem i szesnastoletnią straumatyzowaną dziewczynę. W nocy śpią w schroniskach lub Ośrodku Szans dla Bezdomnych w El Paso. Każdy dzień jest dla nich wyzwaniem – muszą przetrwać na ulicy. Obserwujemy ludzki krajobraz z żarliwym echem tego, co niesłyszane i zaniedbane. Bohaterowie zastanawiają się nad swoją przeszło-ścią, pochodzeniem i tym, co tu i teraz. Dzielą się marzeniami, pragnieniami i nadziejami na przyszłość, bo tylko te utrzymują ich przy życiu. Film jest jak podnoszące na duchu doświad-czenie – okruchy tragedii przypominają wyglądają tu - łut szczęścia, który rodzi w ludziach wiarę w lepsze jutro. Czarno-białe zdjęcia, mocno kontrastowe, czynią z widzów obserwato-rów życia bohaterów. Towarzyszymy im w codziennym życiu na marginesie społeczeństwa i zmaganiach z własną traumą, nałogami oraz przemocą policji. To pierwszy pełnometrażowy film dokumentalny meksykańskiego fotografa i filmowca Carlosa Alfonso Corrala, który – pomimo surowej formy – ma bardzo intymny charakter. Jednym z producentów filmu jest Roberto Minervini („Co zrobisz, gdy świat stanie w ogniu?”).

With two homeless lovers’ journey as the through-line, ”Dirty Feathers” weaves in and out of an overwhelmed shelter and a forsaken landscape with fervent echoes of the unheard and ne-glected: a grieving father who lost his son is paralyzed by unshakable guilt; a veteran living under a bridge recalls his past glory serving the very country that has long abandoned him; and a 16-year-old girl who has seemingly transcended trauma embraces life on the streets with a holy righteousness, becoming the haunting conscience of the film.