Wybrane festiwale i nagrody / Selected festivals and awards: 2021 - DOK Leipzig / DOK Leipzig, 2021 - MFF Hajfa / Haifa IFF, 2022 - Thessaloniki Documentary Festival oraz dodać "opening film" / “film otwarcia” przy DOK Leipzig

Reżyser filmu mieszkał w Niemczech osiem lat, biorąc aktywnie udział w życiu artystycznym. Mógł starać się o obywatelstwo, ale żeby je otrzymać, musiałby zrzec się obywatelstwa izraelskiego. Nie zdecydował się na to i wkrótce wrócił do Izraela. Film w impresyjnej formie łączy wrażenia z pobytu w Niemczech i w Polsce z rozmowami z ojcem w Izraelu. Ukazuje wciąż żywe traumy, mechanizmy wyparcia i próby pogodzenia się ze swoim życiem. Czy jest możliwa rozmowa potomka ofiar z rodziną przestępców? Jak tożsamość i przynależność do danej społeczności determinuje nasze spojrzenie? Te pytania reżyser z postholokaustowej Europy odnosi do sytuacji społecznej i konfliktu izraelsko-palestyńskiego w rodzinnej Hajfie. Jak odnaleźć się pomiędzy filosemitami i antysemitami? Między tymi, którzy pamiętają, a tymi, którzy wypierają prawdę historyczną? Reprezentacja wizualna tych kwestii jest kolejnym problemem filmu. Każdy obraz i każde słowo okazują się tu wieloznaczne.

“Is there something to learn from the Shoah?” As a son of an authoritarian Holocaust survivor and as an individual who chose to emigrate to Germany, I search after the cognitive presence of the Holocaust and its possible influence on us. The interview segments are a textual frame for the images, which develop a certain autonomy. The subjective character of the film derives from the strong bond between us and our story; needless to mention that we are traumatized. This theme, personal and emotional as it is, holds a substantial political significance, and it takes a clearer place as the film progresses, and the scenery changes from Germany and Poland, towards my hometown Haifa, where Jews and Arabs live side by side.