Operacja Maldoror oficjalnie nigdy nie istniała. Nie ma po niej śladu w mediach ani policyjnych kartotekach. Gdy w połowie lat dziewięćdziesiątych Belgią wstrząsnęła seria porwań nieletnich dziewczynek, a obywatele i prasa byli wściekli na nieudolność policji, szef żandarmerii powołał specjalną komórkę, której celem było odszukanie porywaczy i ich ofiar. W jej szeregach stanął Paul Chartier, młody i porywczy policjant, który podejmuje beznadziejną walkę o sprawiedliwość. W trakcie swojego śledztwa trafia na trop zmowy milczenia pnącej się na najwyższe poziomy władzy. Szybko orientuje się, że aby złapać zbrodniarzy, będzie musiał pokonać nie tylko przestępców, ale też własnych przełożonych. A chęć ratowania dzieci przed losem gorszym niż śmierć zaprowadzi go na skraj szaleństwa.

Bazująca na prawdziwej historii, która wstrząsnęła Belgią w latach dziewięćdziesiątych, „Operacja Maldoror” to doceniony na festiwalu w Wenecji thriller policyjny przywołujący na myśl najlepsze produkcje gatunku, takie jak „Siedem”, „Zodiak”, „Labirynt” czy serial „Mindhunter”. Reżyser Fabrice du Welz prowadzi widza wprost do jądra ciemności i zmusza go do konfrontacji z największymi zwyrodnialcami. Choć „Operacja Maldoror” pozbawiona jest brutalnych scen przemocy wobec dzieci, sugestywne kadry i mistrzowsko poprowadzona narracja powodują, że widzowie cały seans spędzą na krawędzi fotela.