Reżyseria / Directed by: Nebojša Slijepčević
Zdjęcia / Cinematography by: Nebojša Slijepčević, Bojan Mrđenović
Montaż / Editing:
Producenci / Producers: Vanja Jambrović
Produkcja / Production: Restart

Festiwale i nagrody / Festivals and Awards: 2018 – FF Sarajewo: Nagroda Serce Sarajewa dla Najlepszego Filmu Dokumentalnego, Nagroda Publiczności / FF Sarajevo: Heart of Sarajevo for Best Documentary, Audience Award, 2018 – Visions du Réel Nyon: Nagroda Buyences-Chagoll / Visions du Réel Nyon: Buyences-Chagoll Award

Zanim Oliver Frljić wystawił na scenach warszawskiego Teatru Powszechnego „Klątwę” i zyskał miano najbardziej znienawidzonego reżysera teatralnego polskiej prawicy, analogiczny tytuł zapewnił sobie w rodzimej Chorwacji. W 2013 roku spektaklem „Aleksandra Zec” wbił kij w mrowisko lokalnego konfliktu chorwacko-serbskiego. Przenosząc na scenę teatru autentyczną historię zamordowanej w 1991 roku 12-letniej Serbki, ożywił stare demony. Odpowiedzialni za tę śmierć Chorwaci nigdy nie zostali ukarani. W „Serbce” jesteśmy świadkami prac nad realizacją spektaklu, pierwszych prób czytanych, ćwiczeń dramaturgicznych i prywatnych przygotowań aktorów. Wraz ze zbliżającą się premierą narastają konflikty, jeden z aktorów polemizuje z reżyserem, a grająca w spektaklu nastolatka zastanawia się, czy ujawnienie serbskiej narodowości nie spotka się z agresją otoczenia. Na scenie ożywają nieprzepracowane kolektywne traumy i indywidualne lęki. Emocje, eskalowane przez reżysera na potrzeby przedstawienia, nie zawsze znajdują bezpieczne ujście, a nad teatrem zbierają się czarne chmury.

In the early 90’s, the new-born state of Croatia was involved in a military conflict with neighbouring Serbia. Criminals used the chaos of war to harass and rob Serbian civilians living in Croatia. One of the innocent victims was a girl living in Zagreb, Aleksandra Zec. She was brutally murdered, alongside her family who were of Serbian descent. The perpetrators were soon found but because of political pressure no one has ever been convicted for the crime. A quarter of a century later, controversial theatre director Oliver Frljic is working on a play about the case. The process brings out the hidden traumas, rehearsals become a collective psychotherapy, and 12-year old actress Nina feels as if the war had never ended. When director asks her to reveal that she is Serbian in front of the audience, Nina is terrified, and does not know what to do.