Kiedy Jihan miała sześć lat, jej ojciec poleciał do Kairu i nigdy nie wrócił. Mansur Rashid Kikhia był ministrem spraw zagranicznych Libii, ambasadorem przy Organizacji Narodów Zjednoczonych oraz prawnikiem zajmującym się prawami człowieka. Po latach pracy w coraz bardziej brutalnym reżimie Kadafiego odszedł z rządu i został liderem pokojowej opozycji. Dla wielu Kikhia był wschodzącą gwiazdą libijskiej polityki, która mogła w przyszłości stanąć na czele kraju. Jednak w 1993 roku zniknął ze swojego hotelu w Egipcie.

Matka Jihan, Baha Al Omary, artystka o silnym charakterze, pochodząca z Syrii i Stanów Zjednoczonych, rozpoczęła poszukiwania męża, wciągając całą rodzinę w międzynarodowy labirynt polityki. Jej dążenie do sprawiedliwości zaprowadziło ją nawet na libijską pustynię, gdzie w środku nocy stanęła twarzą w twarz z Kadafim, by negocjować uwolnienie męża. Jednak dopiero po upadku reżimu, 19 lat później, odnaleziono jego ciało w zamrażarce niedaleko pałacu Kadafiego.

Początkowo Jihan ma nadzieję odkryć prawdę. Z czasem jednak tajemnica przeradza się w ciekawość, która pozwala jej zbliżyć się do ojca i lepiej zrozumieć własną libijską tożsamość. Politykę postrzega nie jako odległy, abstrakcyjny temat, lecz jako doświadczenie, które przenika każdą relację międzyludzką - nawet tę między małą dziewczynką a jej ojcem.

When Jihan was six years old, her father flew to Cairo and never returned. Mansur Rashid Kikhia was Libya’s Minister for Foreign Affairs, Ambassador to the United Nations and a human rights lawyer. After years of working within Gaddafi’s increasingly brutal regime, he resigned from the government and became the leader of the peaceful opposition. For many, Kikhia was a rising star in Libyan politics who could one day lead the country. However, in 1993, he disappeared from his hotel in Egypt.

Jihan’s mother, Baha Al Omary, a strong-willed artist of Syrian and American descent, set out to find her husband, drawing the whole family into an international political maze. Her quest for justice even took her to the Libyan desert, where, in the middle of the night, she came face to face with Gaddafi to negotiate her husband’s release. However, it was not until the regime’s collapse, 19 years later, that his body was found in frozen near Gaddafi’s palace.

At first, Jihan hopes to uncover the truth. Over time, however, the mystery turns into curiosity, which allows her to grow closer to her father and better understand her own Libyan identity. She sees politics not as a distant, abstract subject, but as an experience that permeates every human relationship – even that between a little girl and her father.