Nagrody i festiwale: MFF Wenecja 2025 – Critic’s Week, MFF Sitges 2025, Kandydat Algierii do Oskara za najlepszy film zagraniczny 2026---

2025 Venice IFF – Critic’s Week, Sitges IFF 2025, Oscars 2026 – Algerian Nominee for Best Foreign Film

Po wypadku samochodowym Ahmed traci pamięć i wraca do rodzinnej wioski, nie rozpoznając ani żony, ani dzieci. Twarz owinięta bandażami dodatkowo przeraża jego najmłodsze dziecko, a nocami mężczyznę nawiedzają tajemnicze postacie, szepczące w niezrozumiałym języku. Niepokój budzi również sąsiad, który twierdzi, że jest jego przyjacielem. Ahmed nie wie, czego powinien bać się bardziej: tego, czego nie pamięta, czy tego, co może sobie przypomnieć.

Współcześnie starzejący się raqi – muzułmański egzorcysta – coraz bardziej traci pamięć. Podczas kolejnych rytuałów zaczyna zapominać formuł, którymi odpędza demony. Czasem nie wie, gdzie jest, ani kim jest. Jego uczeń z niepokojem obserwuje postępującą chorobę mistrza, zwłaszcza gdy w mieście narasta przemoc, a osoby uznawane za opętane zaczynają mówić w nieznanym języku. Co się stanie, jeśli człowiek, który przez całe życie odpędzał zło, sam przestanie pamiętać, jak je powstrzymać?

Dwie historie zaczynają splatać się wokół pamięci, lęku i tego, co wymyka się rozumowi. „Roqia” to mroczny, podskórnie niepokojący horror, który wykorzystuje konwencję kina o opętaniu, by opowiedzieć o pamięci, wierze, ekstremizmie religijnym i przemocy, która nie daje o sobie zapomnieć, odkrywając w ten sposób współczesny sposób poruszania tematu okropności tak zwanej Czarnej Dekady w Algierii.

What could happen when an exorcist forgets the incantations that protect against evil? As violence escalates and the possessed speak in an unknown language, one man fears what he might remember, while the other fears what he might forget.

Following a car accident, Ahmed loses his memory and returns to his home village, failing to recognise either his wife or his children. His face, wrapped in bandages, further terrifies his youngest child, whilst at night he is haunted by mysterious figures whispering in an incomprehensible language. A neighbour who claims to be his friend also causes him concern. Ahmed does not know what he should fear more: what he cannot remember, or what he might recall.

Fast forward to today, an ageing raqi – a Muslim exorcist – is increasingly losing his memory. During successive rituals, he begins to forget the incantations he uses to drive out demons. Sometimes he does not know where he is or who he is. His apprentice watches his master’s advancing illness with growing concern, especially as violence escalates in the city and those deemed possessed begin to speak in an unknown language. What will happen if the man who has spent his entire life warding off evil ceases to remember how to stop it himself?

Two stories begin to intertwine, centring on memory, fear and that which defies reason. “Roqia” is a dark, gutteral horror film that draws on the conventions of possession cinema to explore memory, faith, religious extremism and violence that refuses to be forgotten, thus effectively revisiting the horrors of Algeria’s Black Decade.