Fiesta Kina Hiszpańskiego w kinie Wisła: "Matador", "Prawo pożądania" oraz "Kobiety na skraju załamania nerwowego" od 4 sierpnia

Fiesta kina hiszpańskiego w kinie Wisła - to „Matador” (1986), „Prawo pożądania” (1987) i „Kobiety na skraju załamania nerwowego” (1988) - trzy fundamentalne filmy Pedra Almodóvara, które ugruntowały jego niepowtarzalny styl i zapoczątkowały międzynarodowy sukces dzięki intensywnym fabułom o pożądaniu, namiętności, obsesji, zdradzie, porzuceniu, rozpaczy i narodzeniu się na nowo, które zaprezentujemy Państwu w oczekiwaniu na sierpniową premierę “Gorzkich świąt”, najnowszego filmu hiszpańskiego mistrza, które wyświetlamy przedpremierowo od 7 sierpnia!

Program:

„Matador” (1986) - 4 sierpnia o 18:00

Thriller psychologiczny o zabarwieniu melodramatycznym. Były torreador, Diego Montes (Nacho Martínez) zmuszony do zejścia z areny z powodu ciężkiej rany zadanej przez byka i prawniczka, María Cardenal (Assumpta Serna) dzielą chorobliwą obsesję na punkcie śmierci i niczym dwa magnesy przyciągają się do siebie. Wokół nich krążą skrywające niejeden sekret, ekscentryczne postacie: dręczony nagłymi wizjami morderstw adept sztuki walki z bykami, Ángel (Antonio Banderas), jego psychiatra, Julia (Carmen Maura), narzeczona Diega, Eva (Eva Cobo), i jej matka, Pilar (Chus Lampreave). Wreszcie do akcji wkracza komisarz policji (Eusebio Poncela). Ich historie splatają się w fatalistycznej atmosferze, i zbiegają w tragicznym zakończeniu.

„Matador” jest pierwszym dojrzałym dziełem reżysera, przeskokiem od nieokiełznanych, transgresyjnych komedii, jakie realizował w pierwszej połowie lat 80.XX wieku do dzieł o poważniejszym charakterze, przy jednoczesnym zachowaniu prowokacyjnego stylu. Film zgłębia złożoną relację między namiętnością, seksem i śmiercią, która ma być zwieńczeniem przyjemności erotycznej, a opowiedziana w nim historia jest romantyczna i amoralna, intymna i perwersyjna. Mimo że powstał przed największymi międzynarodowymi sukcesami Almodovara, znajdziemy w nim motywy powtarzające się w twórczości reżysera: obsesję, czarny humor oraz estetykę intensywnych kolorów – róż, żółć i czerwień kojarzone ze światem walk byków i słynne zdania, które ukazują widzom głęboko patriarchalny charakter społeczeństwa, jakie istniało w Hiszpanii po dyktaturze Franco, jak to: „Kobiety powinny być zabijane jak byki, osaczane, zanim zdadzą sobie z tego sprawę”. Film miał premierę na Międzynarodowym Festiwalu Filmowym w Wenecji, co pomogło Almodovarowi ugruntować swoją pozycję na arenie międzynarodowej jako odważnego i wyjątkowego reżysera.

„Prawo pożądania” (1987) - 5 sierpnia o 20:15

Tina (Carmen Maura) jest siostrą Pabla. Ich rodzice rozstali się, kiedy Tina miała na imię Tino i była chłopcem, a gdy zamieszkała z ojcem, od pewnego czasu już z nim sypiała. Tino przechodzi zmianę płci, staje się Tiną i jednocześnie żoną ojca, którą ten po kilku latach porzuca, a zraniona Tina nie chce nawet słyszeć o mężczyznach. Nienawidzi ich. Pablo (Eusebio Poncela) jest zakochany w Juanie (Miguel Molina), który nie jest pewien swoich uczuć, więc Pablo próbuje o nim zapomnieć. Poznaje zaborczego, pełnego sprzeczności Antonia (Antonio Banderas) i nawiązuje z nim romans, jednak jego życie staje się jeszcze bardziej skomplikowane. Nie może z tego wyjść nic dobrego…

Klasyczny film Pedra Almodovara, który kładzie podwaliny pod jego styl filmowy, uniemożliwiając, bez obejrzenia go, pełne zrozumienie świata, który reżyser stworzył przez kolejne lata.

„Kobiety na skraju załamania nerwowego” (1988) - 6 sierpnia o 18:30

Pepa (Carmen Maura) próbuje skontaktować się Ivanem (Fernando Guillén), który z nią zerwał po latach związku, ale natyka się na jego byłą żonę, Lucíę (Julieta Serrano) i nową kochankę, Paulinę (Kiti Mánver). Zdeterminowana, by zostawić przeszłość za sobą, chce wynająć apartament w centrum Madrytu, w którym mieszkali razem. Zrządzeniem losu, to syn Ivana – Carlos (Antonio Banderas) i jego narzeczona, Marisa (Rossy de Palma) chcą w nim zamieszkać. Sytuację komplikują okoliczności, w które wplątała się przyjaciółka Pepy, Candela (María Barranco). Dom powoli zapełnia się ludźmi, którzy gaszą pragnienie kusząco orzeźwiającym gazpacho, przygotowanym przez Pepę.

„Kobiety na skraju załamania nerwowego” to wyjątkowe i niezapomniane dzieło, które zajmuje uprzywilejowane miejsce w filmografii Pedra Almodovara, a także w historii kina hiszpańskiego. Film wyznaczył punkt zwrotny w karierze reżysera, przynosząc mu międzynarodową sławę i pierwszą nominację do Oscara.